Koud en warm lezen

Nee, je hoeft niet de kachel aan of uit te zetten om koud of warm te lezen, nee dat niet. De illusie is met koud lezen dat op basis van reacties, vooronderstellingen en vooral linguistische vaardigheid jouw toekomst of jouw visioenen worden uitgelegd. Je wordt koud gelezen door de waarzegger!

Zo zou je ook ons lezen kunnen typeren. Koud. We lezen, nee we scannen de krant, lezen liefst enkel korte emails en voor rapporten beginnen we bij de conclusies en aanbevelingen. De buitenkant lezen, niet geraakt worden en zeker niet teveel energie en tijd besteden. Bijvoorbeeld: O, wil mijn kind alweer dat ik datzelfde verhaal voorlees of samen lees? Terwijl je weet dat herhaling en herbeleving van teksten heel goed leesbevorderend werkt! En het is jouw kind: wat is er dan mis om tijd en moeite te spenderen? Nee, het is ons koud leesgedrag: uiterlijk onaangedaan, snel en koel.

Zo kun je deze blog niet lezen. Ik wil dat je warm leest: wat heb je eraan als je de digitale snelweg opgaat en je doet alsof je het je niet raakt? O, ik heb het gezien, nou dat was het dan! Nee, je duikt in de wereld of je blijft aan de kant maar liefst geen commentaar dan! Lezen en gemotiveerd raken voor lezen op welke plek, voor welke leeftijd ook kan niet meer zonder onze digitale vooruitgang. Schrijven en ontdekken blijf ik doen op deze blog: leren, reflecteren en vooral mee veranderen. Dat doe je als je (warm) leest.

Lezen: motivatie en veranderen

Of wat heeft veranderen nu met lezen te maken en met motiveren voor het (gaan)lezen?

Verhaaltjes zijn het mooist: Leren lezen doe je op de basisschool. De juf leert je lezen in groep drie. Zo gaat dat bij de meeste kindertjes. In sommige scholen is dat anders geregeld maar het is nu zeer zeldzaam dat een meester de kinderen leert lezen in groep drie. Die kinderen willen wel lezen, hoor. De meeste heel graag! Maar ja, de juf heeft het druk dus om de juf te helpen bij dat leren lezen kwamen er leesmoeders op school. Ondertussen zijn er lees-, luizen-, knutsel-, voorlees-, en ik weet wat nog meer voor hulpouders en hulpgrootouders actief op school.

Maar kinderen leren lezen nog steeds doordat de juf, die naast het leren lezen nu ook de manager is van al die hulpouders, strikt haar of De methode volgt voor aanvankelijk technisch lezen. Ja, zo heet dat.

Maar kinderen leren niet lezen omdat de juf de methode volgt, alle hulptroepen uitstekend hun best doen en goed aangestuurd worden door de juf of omdat de leren lees methode zo goed is en de inspectie de school een dikke tien geeft voor het leesonderwijs.

Nee, kinderen leren lezen omdat ze het willen. Ze hebben er zin in. Het is avontuurlijk. Het is leuk. Misschien is dit wel een hele rare opmerking maar: "Lezen is leuk".

Mag lezen dan ook leuk zijn, juf, school, methode, inspectie, minister enne ... laten wij als bibliothecarissen nou als eerste ... juist!

Ja, en wat heeft dat alles nu met veranderen te maken? Nou, als je het wilt, het is uitdagend, spannend, lief, erotisch, gevaarlijk, ... dan wil je dat graag en gaat de het veranderen heel gemakkelijk. Als je wilt lezen dan verander je vanzelf in een lezer.

Nog eenmaal ernstig.

Zelfs een koe is nieuwsgierig, deze toch in elk geval.

Sta je net voor een (nieuwe) klus / taak, dan moet je ergens die motivatie vandaan halen om aan de slag te gaan. Waar zit die motivatie? In het laatje routine? Het blikje ervaring? Nee, de stimulans voor motivatie is nieuwsgierigheid.

Vertel mij dat je niet nieuwsgierig bent. Dat ben je anders las je deze woorden niet verder....

Toch verder lezen? Nieuwsgierig aagje. Vroeger een scheldnaam voor kinderen maar het is een geuzenterm. Nieuwsgierigheid voedt ons. Nieuwsgierigheid is een menselijke deugd.
En zoals met elke deugd bezit ik deze graag maar dan zonder te ervoor.

Zo is nieuwsgierig zijn de voorwaarde voor (lees)motivatie.
Ik wens u vele geheime blikken, plotse inkijkjes en dat je maar weinig betrapt mag worden.

inspiratie en transpiratie

De gouden brug zomaar in het stadspark van Lokeren.

Een brug heeft een op- en een afrit. Daarmee vertel ik u niets nieuws. Omhoog op de oprit kost de wandelaar en fietser: wilskracht om omhoog te willen, kracht om de voeten te bewegen en moed om de onbekende hoogte te overwinnen. Nou ja, nog niets nieuws toch?

De afrit is de beloning: heerlijk om naar beneden te rennnen of te racen! De geleverde krachtsinpanning levert deze beloning op. Maar de afrit moet je wel naar beneden willen en de moed hebben het onbekende tegemoet te suizen. Nou ja, oude koek, zeg.

Het bijzondere aan deze gouden brug is niet het omhoog of naar beneden gaan, o nee. Het bijzondere is op de brug te zijn. Het bijzondere is het moment precies tussen omhoog en benee, het evenwichtspunt: het gouden moment.

Zo is het met motivatie: je moed, je wil en je inzet brengt je omhoog tot het gouden moment. Je houdt je adem in, je kijkt om je heen (met zowel je fysieke als je innerlijke oog) en je geniet. Dan ben je gemotiveerd. Zo'n momentum heb ik wel bij lezen, film, muziek, schilderijen, beelden, natuur, mensen kortom bij de kunst en cultuur van dit wonderschone en soms zo trieste leven. Zo'n momentum heb ik niet bij rss feed instellen, een account aanmaken, je google dashbord, reader, iphone up- of downloaden. Niks uploaden, ik wil omhoog naar de gouden brug en daar zijn in de balans, in evenwicht tussen up en down, tussen minder en meer.

Dat gouden moment wens ik u allen een heel jaar toe.